Verlies in jonge innerlijke kuddes<\/h2>\n<\/div>![](\"https:\/\/iforhorse.be\/wp-content\/uploads\/2022\/10\/JONG-VERLIES.png\" "\\"JONG")
<\/span><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>Wat leer je in de training<\/b><\/p>\n
Om dit te veranderen is het belangrijk te begrijpen wat de impact van verlies kan zijn op jongeren. Wat dit betekent voor hun ontwikkeling en wat de omgeving voor hen kan betekenen. Zowel thuis als daarbuiten. En natuurlijk is het van groot belang om meer en meer plekken te cre\u00ebren waar kinderen veiligheid ervaren om tevoorschijn te komen met hun verlies. Bij goed toegeruste en voorbereide begeleiders. Paarden spelen hierbij een waardevolle rol.<\/p>\n
Werken met kinderen en jongeren die verlies meemaken vraagt iets van jou als begeleider, leerkracht, docent of andere ondersteuner. Het vraagt eerder om faciliteren dan begeleiden. Het betekent dat de coach in jou mag gaan zitten. Dat je met lege handen durft te staan. De teugels laten vieren en de Innerlijke Kudde van de ander volgen.<\/p>\n
Het vraagt ook dat je weet hebt van de impact van verlies op je eigen Innerlijke Kudde. Weten waar je geraakt wordt en hoe je bewegingen in je eigen Innerlijke Kudde herkent en weet wat deze beweging van jou nodig heeft.<\/p>\n
Werken met kinderen en jongeren in rouw betekent misschien wel vooral: weten wat je niet moet doen. Kinderen rouwen anders dan volwassenen. Zij doen dit vooral door zich aan te passen aan de totaal veranderende situatie[1]. Ze resoneren op de toestand waarin de Innerlijke Kuddes om hen heen verkeren. Hun brein is nog niet toegerust om \u2018volwassen\u2019 te rouwen, waardoor ze afhankelijk zijn van de volwassenen om hen heen.<\/p>\n
Het zorgt ervoor dat kinderen rouwreacties kunnen laten zien, die niet als dusdanig worden herkend. Zo wordt een op hol geslagen Innerlijke Kudde van een kind vaal bestempeld als een gedragsprobleem, terwijl er in werkelijkheid sprake is van een kind wat zich staande houdt in diepe rouw.<\/p>\n
[1] Bron Jong Verlies Riet Fiddelaers Jaspers<\/p>\n
\n<\/ul>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>
<\/span><\/div><\/div><\/div>Wat leer je in de training<\/b><\/p>\n
Om dit te veranderen is het belangrijk te begrijpen wat de impact van verlies kan zijn op jongeren. Wat dit betekent voor hun ontwikkeling en wat de omgeving voor hen kan betekenen. Zowel thuis als daarbuiten. En natuurlijk is het van groot belang om meer en meer plekken te cre\u00ebren waar kinderen veiligheid ervaren om tevoorschijn te komen met hun verlies. Bij goed toegeruste en voorbereide begeleiders. Paarden spelen hierbij een waardevolle rol.<\/p>\n
Werken met kinderen en jongeren die verlies meemaken vraagt iets van jou als begeleider, leerkracht, docent of andere ondersteuner. Het vraagt eerder om faciliteren dan begeleiden. Het betekent dat de coach in jou mag gaan zitten. Dat je met lege handen durft te staan. De teugels laten vieren en de Innerlijke Kudde van de ander volgen.<\/p>\n
Het vraagt ook dat je weet hebt van de impact van verlies op je eigen Innerlijke Kudde. Weten waar je geraakt wordt en hoe je bewegingen in je eigen Innerlijke Kudde herkent en weet wat deze beweging van jou nodig heeft.<\/p>\n
Werken met kinderen en jongeren in rouw betekent misschien wel vooral: weten wat je niet moet doen. Kinderen rouwen anders dan volwassenen. Zij doen dit vooral door zich aan te passen aan de totaal veranderende situatie[1]. Ze resoneren op de toestand waarin de Innerlijke Kuddes om hen heen verkeren. Hun brein is nog niet toegerust om \u2018volwassen\u2019 te rouwen, waardoor ze afhankelijk zijn van de volwassenen om hen heen.<\/p>\n
Het zorgt ervoor dat kinderen rouwreacties kunnen laten zien, die niet als dusdanig worden herkend. Zo wordt een op hol geslagen Innerlijke Kudde van een kind vaal bestempeld als een gedragsprobleem, terwijl er in werkelijkheid sprake is van een kind wat zich staande houdt in diepe rouw.<\/p>\n
[1] Bron Jong Verlies Riet Fiddelaers Jaspers<\/p>\n
- \n<\/ul>\n<\/div>